கார்த்திக் நேத்தா கவிதைகள் - 10

மூக்குத்தி 


வகிடு நனைத்து
நெற்றி நீவி
புருவப் பரப்பில்
சக்கரம் உசுப்பி

உட்சென்று

உயிர் இயக்கி
அவயவங்களில் 
அண்டம் முடிந்து

தசை நார்களில்
கிரியா கிளறி
நாசித் தண்டில் ஊர்ந்து
நாசியின் ஒரு பள்ளத்தில்

நாகரீகமாய் அமர்கிறது
இதுவரை நான்
அணியாத மூக்குத்தியாய்
மழை.